Rolą nauczyciela w przedszkolu jest tworzenie dzieciom warunków, aby mogło ono ujawniać swoje potrzeby, problemy, wątpliwości i pragnienia. Od tego jakie wybierze pomoce dydaktyczne, metody pracy zależy dalszy rozwój dziecka. Może wybrać rzeczywistość opartą na schematach, zapamiętywaniu i odtwarzaniu, ale może też tak zaaranżować swoją pracę i przestrzeń dziecka, aby była ona dla niego pobudzająca, inspirująca i nienarzucająca gotowych rozwiązań. W ten sposób nie będzie ograniczał, ale wspierał aktywność twórczą dziecka i jego naturalny rozwój. Naprzeciw takiej edukacji wychodzi pedagogika freblowska. Jej twórcą jest Friedrich Wilhelm Froebel nazywany ojcem i prorokiem nowożytnego wychowania przedszkolnego. Był niemieckim pedagogiem, teoretykiem wychowania przedszkolnego. Swoją filozofię wychowania oparł na trzech głównych ideach: jedności wszechświata, szacunku dla dziecka i jego indywidualności oraz znaczenia zabawy w rozwoju dziecka.

Zakładał on, że pierwsze doświadczenia edukacyjne dziecka mają wpływ na jego późniejszy rozwój i osiągnięcia. Natomiast rolą dorosłego jest oddziaływanie wychowawcze poprzez odpowiednie organizowanie środowiska oraz stwarzanie dziecku warunków do poznawania świata. Froebel uważał, że dzieciństwo i przynależna mu zabawa jest cennym darem. Jest ona najważniejszym przejawem rozwoju dziecka. Wyzwala w nim radość, spokój i ma ogromne znaczenie. Koncentrując się na prawach naturalnego rozwoju dziecka opracował system nauki przez zabawę oraz stworzył materiał do realizacji tych zadań. Są to Dary Froebla, czyli pomoce do autoedukacji. Przestrzeń do jej rozwijania określił metaforycznie ogrodem. Nauczyciel – to ogrodnik, który pielęgnuje swoje rośliny stwarzając im warunki do rozwoju. Eliminuje wszystkie szkodniki, ale nie ingeruje w strukturę roślin tylko pozwala im naturalnie się rozwijać. Dzieci postrzegane są właśnie jako rośliny wymagające od ogrodnika tylko pielęgnacji i stwarzania im odpowiednich warunków do wzrostu. Froebel powiedział, że dzieci nie można traktować jak wosk, czy glinę, którą możemy modelować wg własnego uznania. To dziecko ma się stać kreatorem poprzez samodzielne stworzenie tego, co samo potrafi zrozumieć. Obecnie, pedagogika freblowska przeżywa w Polsce swój renesans, chociaż już 100 lat temu jej założenia były znane i stosowane przez nauczycieli.